close
تبلیغات در اینترنت
شباهت به ائمه معصومين

آماده باش

شباهت به ائمه معصومين

نظر به اين‏که بيان کردن هر يک از اين ويژگي‏ها و صفات و احوال و معجزات پدران پاک

آن حضرت و تطبيق آن‏ها با صفات و حالات و معجزات آن جناب، شرحي طولاني و ميدان وسيعي مي‏خواهد، و ما را از منظور اصليمان باز مي‏دارد، به ناچار در ذکر هر يک از امامان‏عليهم السلام به آشکارترين و مشهورترين اوصاف اکتفا مي‏کنيم:

امّا امام امير المؤمنين‏عليه السلام:

اظهر صفاتش علم و زهد و شجاعت مي‏باشد، و تمام آن‏ها در حضرت قائم‏عليه السلام نمودار است، که در حروف «ج» و «ح» و «ز» و «ع» گذشت.

و امّا امام حسن‏عليه السلام:

بارزترين صفاتش حلم و بردباري است، و از جمله آثار اين صفت: سکون و آرامش داشتن و سبکسري نکردن در مواقعي است که شخص از ديگران نارواها ببيند، و چه خوش گفته‏اند:

تَحَلَّمْ عَلَي الأَدْنَيْنِ وَاسْتَبْقِ وُدَّهُمْ

فَلَنْ تَسْتَطِيعَ الحِلْمَ حَتّي تَحَلَّما

بر آزارهاي افراد پست، خودت را به بردباري بزن و محبتشان را باقي بدار؛ که بردبار نتواني بود تا اين‏که خودت را به بردباري بزني.

و اگر در ناراحتي‏ها و ابتلاهاي شديد مولا حضرت حجّت - صلوات اللَّه عليه - از دست رعيّتش تأمل کني، حلم و بردباري آن بزرگوار برايت روشن مي‏شود، به طوري که از احدي به اين کيفيت، اين صفت ظاهر نگرديده است.

و امّا امام حسين‏عليه السلام:

شباهت به آن حضرت در فصل آينده خواهد آمد ان شاء اللَّه تعالي.

و امّا حضرت علي بن الحسين‏عليهما السلام:

بارزترين صفاتش عبادت مي‏باشد که به «زين العابدين» و «سيّد العابدين» و «ذو الثفنات» ناميده شد، وجه ناميده شدنش به «ذو الثفنات» اين بود که بيني آن حضرت ساييده، و پيشاني و زانوها و کف دست‏هايش از اثر عبات مداوم برآمدگي پيدا کرده بود، چنان‏که در خبري از حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام از فاطمه بنت علي بن ابي طالب‏عليهما السلام آمده که از يکي از کنيزان امام سجادعليه السلام راجع به حالات آن حضرت پرسيد، در جواب گفت: مختصر کنم يا مفصل بگويم؟ گفت: مختصر کن، گفت: هيچ‏گاه در روز برايش غذا نبرده و در شب رختخواب نگستردم. [1] .

و اخبار بسياري که درباره کثرت و شدّت اهتمام آن حضرت در عبادت وارد شده است و مولاي ما حضرت حجّت - عجّل اللَّه فرجه الشريف - از جدّ بزرگوارش

سيّد العابدين‏عليه السلام الگوي خوبي دارد، که از حضرت ابوالحسن موسي بن جعفرعليهما السلام آمده، در وصف حضرت قائم - روحي فداه - فرمود: با آن چهره گندمگون، زردي بي‏خوابي شب نيز آميخته است، پدرم فداي آن کس که شبش را در حال سجود و رکوع و ستاره‏شماري (کنايه از بيداري) خواهد گذراند.... [2] .

تمام اين حديث را در بخش هشتم خواهيم آورد ان شاء اللَّه تعالي.

و امّا حضرت ابوجعفر محمد بن علي باقرعليه السلام:

بارزترين صفاتش، شباهت به رسول خداصلي الله عليه وآله بود. لذا جابر انصاري هنگامي که نگاهش به آن حضرت افتاد گفت: به پروردگار کعبه قسم شمائل پيغمبر است. - چنان‏که در چند روايت از او نقل شده -. [3] با اين‏که جابر پيش از امام باقر، حسن و حسين و علي بن الحسين‏عليهم السلام را ديده،ولي چنين سخني درباره آن‏ها نگفته بود، مولاي ما حضرت صاحب الزمان‏عليه السلام نيز شبيه به پيغمبر است بلکه شباهتش به پيغمبر بيشتر و کامل‏تر مي‏باشد. به دليل روايات بسياري از طرق خاصّه و عامّه از رسول اکرم‏صلي الله عليه وآله در وصف امام قائم - عجّل اللَّه فرجه الشريف - نقل شده که آن حضرت فرمود: شبيه‏ترين مردم به من است در شمائل و اقوال و افعالش. که مقداري از اين روايات در حرف «ج» گذشت.

و امّا حضرت ابوعبد اللَّه صادق‏عليه السلام:

بارزترين صفاتش، کشف علوم و بيان احکام براي مردم بود به طوري که براي امامان پيش از آن حضرت اين امر ميسّر نشد، يکي از اهل حديث گفته: چهار هزار نفر از افراد مورد اعتماد از آن حضرت روايت کرده‏اند. [4] .

مي‏گويم: با اين حال تمام علومي که نزد آن حضرت بود کشف نشده و براي ظهور قائم‏عليه السلام به تأخير افتاده که آن حضرت تمام احکام را بيان خواهد ساخت و آنچه گذشتگان از امامان و پيغمبران اهليّت و شايستگي آن را در مردم نديدند فاش خواهد کرد. امير المؤمنين‏عليه السلام گاهي به سينه خود اشاره مي‏کرد و مي‏فرمود: «إِنَّ هيهُنا لَعِلْماً عِلْماً جَمّاً لَوْ أَصَبْتُ لَهُ حَمَلَةً...»؛ در اين‏جا علم بسياري هست اگر براي آن حاملاني بيابم....

و در کشف علوم شاهد اين معني خواهد آمد إن شاء اللَّه تعالي.

و امّا حضرت ابوابراهيم موسي بن جعفرعليه السلام:

آن حضرت‏عليه السلام دچار تقيّه و شدّت ترس از دشمنان بود - بيش از آنچه پدران گرامي‏اش بدان دچار بودند - و اين مطلب براي کسي که در احوال زندگي آن حضرت دقّت کند واضح است. مولاي ما حضرت قائم‏عليه السلام نيز همين‏طور است، - چنان‏که در حرف «خ» به آن اشاره شد -.

و امّا حضرت ابوالحسن علي بن موسي الرضاعليه السلام:

خداوند رياست و مقام ظاهري را براي آن حضرت قرار داد به طوري که براي پدران طاهرينش واقع نشده بود، و تقيّه و ترس در زمان آن حضرت تا حدودي برداشته شد، قائم‏عليه السلام نيز خداوند متعال ترسش را به امنيّت بدل خواهد ساخت و او را در زمين اقتدار و تسلّطي خواهد داد که براي احدي از پيشينيان ميسّر نشده است، و غلبه آن حضرت بر تمام جهان مانند غلبه سلطان روز است بر سلطان شب تار. [5] .

علي بن ابراهيم به سند صحيحي از حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام درباره آيه: «وَالنَّهارِ إِذا تَجَلّي»؛ [6] سوگند به روز آن‏گاه که تجلّي نمايد. آورده که فرمود: «روز» همان قائم ما اهل البيت است که هرگاه بپاخيزد، بر دولت باطل پيروز مي‏شود.... [7] .

و امّا حضرت ابوجعفر محمد بن علي تقي‏عليه السلام:

وقتي امامت به آن حضرت رسيد که به سنّ مردان نرسيده و عمرش از هشت بهار نگذشته بود، حضرت حجّت‏عليه السلام نيز همين‏طور بود، که در سنين طفوليّت لواي امامت را به دست گرفت - چنان‏که گذشت -.

و امّا حضرت ابوالحسن علي بن محمد هادي‏عليه السلام:

هيبتي داشته که نظير آن را احدي نداشته به طوري که دشمنان آن حضرت احترام‏ها و تعظيم‏هايي براي آن جناب انجام مي‏دادند که براي هيچ کس آن احترام‏ها را انجام نمي‏دادند، که اين امر بر اثر هيبت آن حضرت بود نه از روي محبت و علاقه به آن بزرگوار، قائم‏عليه السلام نيز همين‏طور است که - به ويژه در دل دشمنان - هيبت و رعب خاصي دارد، و در بحث شباهت آن حضرت به ذوالقرنين مطالب مناسبي گذشت.

حضرت ابومحمد امام حسن عسکري‏عليه السلام:

آن حضرت‏عليه السلام نيز، همين صفت را داشته است که بجا است اين بحث را با بيان روايت شريفي که در مجلّد دوازدهم بحار آمده به پايان بريم.

مرحوم مجلسي‏رحمه الله به سند خود آورده که: عباسيان و صالح بن علي و گروهي از منحرفين از مسير اهل بيت‏عليهم السلام بر صالح بن وصيف، هنگامي که امام حسن عسکري‏عليه السلام نزد او زنداني بود بر او وارد شدند و به او گفتند: بر آن حضرت سخت بگير و در وضع او رفاه و آسايشي فراهم مکن. در جواب گفت: با او چکار کنم در حالي که از بدترين افرادي که توانسته‏ام بر او گماشته‏ام ولي آنان در نماز و عبادت به جايگاه بلندي رسيده‏اند. سپس آن دو نفر گماشته را احضار کرد و به آن‏ها گفت: واي بر شما! درباره اين شخص چه فکر مي‏کنيد؟ گفتند: چه بگوييم درباره مردي که روزش را روزه‏دار و شبش به عبادت مي‏گذرد، نه سخن مي‏گويد و نه غير عبادت به کاري مشغول مي‏شود، هرگاه به ما نظري بيفکند لرزه بر اندام ما افتد، و به طوري هيبت او در دلمان واقع شود که خودداري نتوانيم کرد. هنگامي که عباسيان اين گفتار را شنيدند با خواري و سرافکندگي رفتند. [8] .

و در بحث شباهت به امام حسين‏عليه السلام مطالب مناسبي خواهد آمد. البته در گوشه‏ها مطالب نهفته بسيار بود که از آوردن آن‏ها خودداري گرديد تا مبادا کتاب طولاني شود، توفيق از خداوند مي‏خواهيم.


+ نوشته شده درجمعه 16 مهر 1389ساعت 12:48توسط ایلیا | | تعداد بازدید : 242

مطالب قبلی

صفحات وبلاگ

شهادت امام حسین برهمگان تسلیت باد شهادت امام حسین برهمگان تسلیت باد